Zapobieganie i zwalczanie błonicy

Zapobieganie i zwalczanie błonicy

Unieszkodliwienie źródła zakażenia – jedyną możliwością unieszkodliwienia jest hospitalizacja chorych, jak również odsunięcie nosicieli od środowiska dziecięcomłodzieżowego. Chory musi przebywać w szpitalu aż do ustąpienia objawów klinicznych oraz do uzyskania trzech kolejnych ujemnych posiewów z gardła, nosa bądź innych miejsc zakażenia wykonywanych w odstępach 24godzinnych. W przypadku, kiedy nosicielstwo utrzymuje się dłużej, istnieje możliwość wypisania ozdrowieńcanosiciela ze szpitala oraz przekazania go pod nadzór służby przeciwepidemicznej. W środowisku, w którym przebywał chory na błonicę (w żłobku, przedszkolu, szkole, domu, internacie, szpitalu), należy przeprowadzić badania, które mają na celu wykrycie nosicieli C. diphtheriae. Osoby, które mają kontakt z chorym izoluje się od środowisk dziecięcomłodzieżowych, aż do uzyskania dwóch kolejnych ujemnych posiewów, które pobiera się z jamy nosowogardłowej i wykonuje się w odstępach 24godzinnych, po izolowaniu chorego i przeprowadzeniu dezynfekcji. Przecięcie dróg szerzenia obowiązuje tutaj dezynfekcja bieżąca oraz końcowa wydzielin i przedmiotów, z którymi stykał się chory. Zapobieganie i zwalczanie błonicy jest bardzo ważne w naszym środowisku, ponieważ szerzenie się tej choroby nie jest dobre dla naszego społeczeństwa.