Kolejne możliwości obronienia się przed błonicą

Kolejne możliwości obronienia się przed błonicą

Zwiększenie odporności – dokonuje się drogą czynnego uodpornienia anatoksyną błoniczą, która podawana jest zgodnie z obowiązującym kalendarzem szczepień w szczepionce skojarzonej z anatoksyną tężcową i szczepionką przeciwkrztuściową (DiTePer) w ramach szczepienia podstawowego, na które składają się 3 dawki szczepionki między trzecim a szóstym miesiącem i jedna dawka między osiemnastym a dwudziestym czwartym miesiącem życia oraz w skojarzeniu z anatoksyną tężcową (DiTe), jako dawki przypominające w szóstym i czternastym roku życia; oraz w dziewiętnastym roku życia szczepionką Td (w skojarzeniu z anatoksyną tężcową). Postępowanie podczas epidemii – należy przeprowadzić dochodzenie epidemiologiczne oraz badania bakteriologiczne, czyli: izolacje szczepu, określenie jego toksynogenności, określenie wrażliwości na antybiotyki, określenie właściwości biochemicznych i serologicznych, określenie typu fagowego dla określenia źródła zakażenia i jego unieszkodliwienia. W ognisku epidemicznym błonicy poza izolacja chorych i nosicieli przeprowadza się masowe szczepienia dzieci i młodzieży, zwłaszcza nie szczepionych lub szczepionych po raz ostatni przed wieloma laty. Wykazanie osób wrażliwych na zakażenie oraz kontrolę stanu uodpornienia na błonicę możliwe jest dzięki odczynowi Schicka, jak również dzięki określeniu stężenia przeciwciał za pomocą hemaglutynacji biernej.