Choroba zawodowa w środowisku pracy

Choroba zawodowa w środowisku pracy

Choroba zawodowa jest schorzeniem powstałym głównie w wyniku działania czynników środowiska szkodliwych zdrowiu lub poprzez sposób wykonywania pracy. W Polsce do chorób zawodowych zalicza się przede wszystkim: pylicę płuc, trwały ubytek słuchu, choroby wzroku, zespół wibracyjny, astma oskrzelowa, silne reakcje alergiczne, nawracające choroby ruchu, a także choroby zakaźne jak i pasożytnicze. Zapobieganie tym chorobom skupia się na wykrywaniu przyczyny i likwidowaniu zagrożeń chorobowych w miejscu pracy oraz w trakcie badań lekarskich pracowników. Czynniki szkodliwe w pracy takie jak: hałas, wibracje, mikroklimat, pył drzewa twardego poważnie zagrażają zdrowiu i mogą prowadzić do powstania choroby zawodowej. Bardzo istotne w bieżącym wykazie jest określenie dla niektórych chorób czasu, w którym pojawienie się potwierdzonych przez lekarza objawów chorobowych uprawnia do stwierdzenia choroby zawodowej, pomimo zakończenia pracy w danym środowisku. Jeśli np. osoba na przestrzeni dwóch lat od zakończenia danej pracy była narażona na hałas i w związku z tym ma trwały ubytek słuchu, co jest udokumentowane, to jest to uznane, jako choroba zawodowa. Choroba zawodowa wynika z pracy z narażeniem nie tylko na czynniki środowiska, ale także ze sposobu wykonywania pracy, z uwzględnieniem technologii i organizacji własnego stanowiska pracy.